Το άρθρο που ακολουθεί είναι η “απάντηση” στο χθεσινό μου άρθρο: Η «Ασφαλής Ελλάδα» ξεκινά από τη Σαμοθράκη ή σταματά στην Αλεξανδρούπολη;
Πέρασε ένα 24ωρο από τις θριαμβευτικές ιαχές στο προσυνέδριο της Νέας Δημοκρατίας στην Αλεξανδρούπολη με τον βαρύγδουπο τίτλο “Ασφαλής Ελλάδα“. Διαβάσαμε για επενδύσεις, για ασφάλεια, για τον Έβρο που θωρακίζεται. Ψάξαμε όμως μάταια —τόσο στις ομιλίες όσο και στις αναλυτικές αναρτήσεις των τριών βουλευτών του νομού μας— για τη λέξη “Σαμοθράκη”.
Φαίνεται πως για την κεντρική διοίκηση και τους τοπικούς εκπροσώπους της, το νησί μας είναι ένας “αόρατος” τόπος. Ίσως τελικά η αλήστου μνήμης φράση του κ. Τσιάρα, ότι ο Έβρος είναι ένας “νομός εκτός Ελλάδας”, να μην ήταν ένα γλωσσικό ολίσθημα, αλλά η επίσημη γραμμή πλεύσης. Γιατί αν η Σαμοθράκη θεωρούνταν μέρος της “Ασφαλούς Ελλάδας”, τα προβλήματα του οδικού δικτύου, η υποστελέχωση των Σωμάτων Ασφαλείας και η εγκατάλειψη της καθημερινότητας θα είχαν έστω μια θέση στο περιθώριο μιας παραγράφου.
Αντί για έργα και δεσμεύσεις, εισπράξαμε για άλλη μια φορά την απόλυτη σιωπή. Οι κύριοι βουλευτές, που κατά τα άλλα “μάχονται” για τον νομό, αρκέστηκαν σε χαμόγελα και φωτογραφίες, ξεχνώντας ότι ο Έβρος δεν τελειώνει στην παραλιακή της Αλεξανδρούπολης, αλλά συνεχίζεται 29 μίλια νοτιότερα.
Κύριοι, η Σαμοθράκη δεν ζητά ελεημοσύνη, ζητά την ασφάλεια που της στερείτε με τη σιωπή σας.
