Σε νέο γύρο στοχοποίησης από το πολιτικό σύστημα εισέρχεται ο τραπεζικός κλάδος, αυτή τη φορά για τις μηνιαίες συνδρομές σε καταθετικούς λογαριασμούς.
Το ζήτημα έφερε με επερώτησή της προς τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκο Πιερρακάκη η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Μιλένα Αποστολάκη.
Σε αυτήν επισημαίνει πως «το τελευταίο εξάμηνο οι τράπεζες έχουν προχωρήσει, ουσιαστικά μονομερώς, δίχως τη ρητή συγκατάθεση των καταθετών, σε χρεώσεις 60 έως 80 λεπτών τον μήνα».
Η καταγγελία
Αυτό σύμφωνα με τη Μιλένα Αποστολάκη γίνεται «με πρόσχημα δήθεν βασικά πακέτα λογαριασμών, με σκοπό να επιβάλλουν τέλος εποχής στη δωρεάν τήρηση καταθετικών λογαριασμών».
Κατά την ίδια, οι πρακτικές αυτές είναι καταχρηστικές και ως τέτοιες έχουν κριθεί με βάση τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Απόφαση 11.11.2020 στην υπόθεση C-287/19 DenizBank που απαιτεί τη ρητή συγκατάθεση των καταναλωτών)».
Επιπλέον η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ σημειώνει πως σε πολλές περιπτώσεις οι τράπεζες, προκειμένου να δικαιολογήσουν τη μεταφορά στα «δήθεν» βασικά πακέτα λογαριασμών, δεν διστάζουν, με παραπλανητικές ανακοινώσεις, να εμφανίζουν ως παροχή των πακέτων ακόμη και υπηρεσίες ή διευκολύνσεις που από το νόμο οφείλουν να παρέχουν χωρίς χρέωση.
Τονίζει δε πως «η τραπεζική σχέση αποτελεί πλέον αναγκαστική επιλογή για εργαζόμενους και συνταξιούχους και προϋπόθεση συμμετοχής τους στην οικονομική ζωή, και παρ´όλα αυτά τους επιβάλλεται για αυτό μηνιαία χρέωση».
Στο πλαίσιο αυτό, ερωτάται μεταξύ άλλων η κυβέρνηση αν προτίθεται να ζητήσει από τις αρμόδιες εποπτικές αρχές αξιολόγηση για το κατά πόσον η γενίκευση των συνδρομητικών πακέτων λογαριασμών αλλοιώνει τους όρους πρόσβασης σε βασικές τραπεζικές υπηρεσίες και θίγει τους καταναλωτές.
Τι ισχύει
Η πραγματικότητα από την ανάλυση των τιμολογίων των τραπεζών είναι ότι σήμερα οι πελάτες τους έχουν τη δυνατότητα επιλογής λογαριασμού χωρίς καμία συνδρομή.
Ωστόσο, τρεις από τους τέσσερις συστημικούς ομίλους έχουν μετατρέψει λογαριασμούς σε συνδρομητικούς, χωρίς να έχει προηγηθεί αίτηση από τον ενδιαφερόμενο.
Άρα η κυρία Αποστολάκη έχει δίκιο ως προς την απουσία ρητής συγκατάθεσης από τον καταθέτη.
Σε κάθε περίπτωση όμως υπάρχει ενημέρωση πριν τη μετάβαση στο καθεστώς των χρεώσεων και δίνεται η δυνατότητα στον καταθέτη να μην ακυρώσει τη μετάβαση.
Από εκεί και πέρα τα προαιρετικά πακέτα προσφέρουν παροχές που διαφορετικά χρεώνονται από τις τράπεζες, όπως για παράδειγμα εμβάσματα ή ανανεώσεις χρεωστικών καρτών.
Δεν αποκλείεται λοιπόν αν κάποιος έχει τακτικές συναλλαγές που καλύπτουν τα προγράμματα αυτά, να τον συμφέρει η ενεργοποίησή τους.
Εξάλλου, σε συγκεκριμένα τμήματα του πελατολογίου τους, όπως σε όσους τηρούν λογαριασμούς μισθοδοσίας ή σύνταξης, έχουν ένα συγκεκριμένο ύψος αποταμιεύσεων επενδύσεων (όχι υψηλό) ή ανήκουν στις κατηγορίες του personal και private banking, τα πακέτα αυτά προσφέρονται δωρεάν.
Η δική μου παρέμβαση και η επιστροφή χρημάτων
Πέρα όμως από τη γενική συζήτηση, έχει σημασία η πράξη. Πριν από λίγες ημέρες, ανέδειξα μέσα από το i-samothraki το ζήτημα (δείτε εδώ) των αδικαιολόγητων χρεώσεων παγίων σε λογαριασμούς της Εθνικής Τράπεζας.
Προχώρησα σε επίσημη επικοινωνία με την τράπεζα μέσω της ηλεκτρονικής φόρμας επικοινωνίας (Client Conduct), ζητώντας εξηγήσεις για χρεώσεις που θεωρούσα ότι δεν έπρεπε να είχαν επιβληθεί. Η απάντηση που έλαβα σήμερα είναι ξεκάθαρη:
«Σε απάντηση του μηνύματός σας, θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι στις 20.03.2026 υλοποιήθηκε ο αντιλογισμός των χρεωθέντων παγίων στον λογαριασμό σας».
Και όντως το χρηματικό ποσό έχει επιστραφεί στον λογαριασμό μου.
Το συμπέρασμα για όλους μας Το ποσό μπορεί να μην είναι μεγάλο, αλλά η ουσία είναι η δικαίωση. Το παράδειγμα αυτό δείχνει ότι όταν ο πολίτης διεκδικεί το δίκιο του με τεκμηριωμένο τρόπο, οι τράπεζες αναγκάζονται να αναγνωρίσουν τα λάθη τους.
Μην αφήνετε καμία χρέωση που δεν αναγνωρίζετε χωρίς να ζητήσετε εξηγήσεις. Η σωστή χρήση των επίσημων καναλιών επικοινωνίας φέρνει αποτελέσματα και το i-samothraki θα είναι πάντα εδώ για να αναδεικνύει τέτοια θέματα.
